Eylül... Balat... "BİR YÜREK DOKUNUŞUDUR YAŞAM" Y Nusret Karaca

Eylül... Balat... "BİR YÜREK DOKUNUŞUDUR YAŞAM" Nusret Karaca ​Kaş... 21 Eylül 2026 Pazartesi Tatildeyken telefonuma bir bildirim düşüyor; Alibeyköy Lisesi mezun öğrencilerimden, öğretmen İkbal Akbulut'tan: "27 Eylül Pazar günü saat 12.00 gibi Balat'ta buluşacağız. Müsait iseniz sizi de bekleriz." 💐 ​23 Eylül akşamı İstanbul'dayız. 27 Eylül sabahı bu kez ben mesaj atıyorum: "Günaydın İkbal Öğretmenim. Kura ile hediye edilecek kitaplar ve numaralar hazır." ​Yanıt gecikmiyor: "Geliyorsunuz! 👏👏👏👏" ​Eylül... Balat ve Alibeyköy Lisesi öğrencileri... Bizim için Haliç, sadece bir su yolu değil; içimizde çarpan bir yürek atışı. Tıpkı eski günlerdeki gibi onlarla kucaklaşmak için koşar adımlarla Kadıköy'den yola çıkıyorum. ​Saat 11.35 civarı Fener İskelesi'ndeyim. Zamanı durduran caddelerin, sokakların gölgesinde yürüyorum. Her zaman olduğu gibi birkaç kare takılıyor objektifime. ​Sonra belirlenen mekânda buluşuyoruz: Nurcan Özdemir, Vedat Demir, İlyas Cezik, Süleyman Kırkıç, Saime Altınışık, Belgin Sayım, Ayfer Çınan, Yasemin Bağdan, Şevket Liçina, Emel Doğan, İkbal Güven, Mustafa Mısırlı, Sadrettin Pehlivan... ​Yıllara yayılan ve hiç tükenmeyen bir saygı, sevgi ve aidiyet duygusu... Sımsıcak sohbetler, gülümseyen yüzler, çıkar gözetmeyen içten kucaklaşmalar. ​Elbette şiir de var! Süleyman Kırkıç, benim dizelerimi seslendiriyor: Derinlik (Aşk Yaşatır). O an dışarıya yansıtmamaya özen gösterdiğim derin bir duygu yoğunluğu kaplıyor içimi. ​Hava bulutlu, teras ise aydınlık... Işıl ışıl! Yıllar önce okulda, gökyüzünün kapalı olduğu ama güneşin bulutların arasından sızıp sınıfın içine yayıldığı bir teneffüste "Bulutların Arasından" adlı şiirimi yazmıştım. Işık pencereden vurup sınıfı ve çocukların yüzünü aydınlatırken... ​Şimdi, ilk kitabıma da adını veren o şiirin dizeleri geçiyor gözümün önünden. Sanki yine sınıftayız, sanki an o an... ​Bulutların arasından Zorlana zorlana güneş Vurdukça sınıfın penceresinden Yüzlere, Işıl ışıl ortalık. Ne güzel gülünce çocuklar; Gülmek, Gülmeyi görmek... Ne güzel gülmeyi öğretmek Ve bir de sevgiyi... barışı onlara. ​Gün bitiyor, yağmur ha yağdı ha yağacak... Kucaklaşıp Balat sokaklarına dağılıyoruz. ​Eve dönerken her şey için teşekkür mesajı atıyorum. Gelen yanıtların her biri yüreğime işleyen birer dize gibi: ​"Biz teşekkür ederiz. İyi ki varsınız." 💐 İkbal Akbulut (Grup adına) "Varlığınız bizi onurlandırıyor hocam." Vedat Demir "Estağfurullah hocam, olur mu öyle şey. Esas ben şahsım adına size çok teşekkür ederim. Bizleri her defasında yalnız bırakmadığınız için, hâlâ dünkü gibi bizi önemsediğiniz için... 🙏 Saygılar, sevgiler, hürmetler. 🤚" Süleyman Kırkıç ​Evet! "Bir insanı besleyen damarların içinden akan bir duygudur vefa; onu alabildiysen dağıtabilirsin," derim yeri geldiğinde. Bugün Balat'ta bunu yaşadık doyasıya. ​Şiirler mi? Onları da Balat sokaklarına bıraktık; bir sonraki buluşmada yenilerini getirmek üzere...