İKİ GÖLGENİN IŞIĞI Nusret Karaca

İKİ GÖLGENİN IŞIĞI Nusret Karaca Geçtiğimiz günlerde tanıdık bir aile dostundan imzalı yeni bir kitap ulaştı elimize. Rafi Döker’den, İki Gölgenin Işığı… Rafi Döker, işletme mühendisi, gayrimenkul yatırım danışmanı ve yazar. Uzun yıllar farklı sektörlerde üst düzey pazarlama ve satış yöneticiliği yaptıktan sonra kariyerine gayrimenkul ve yatırım danışmanlığı alanında yön vermiş. Son dönemde ise kaleme aldığı otobiyografik nitelikteki kitabıyla tanınıyor. Fransız yazar, 1947 yılı Nobel Edebiyat Ödülü sahibi André Gide diyor ki: “Anı yazmak, ölümün elinden bir şey kurtarmaktır.” Rafi Döker’in İki Gölgenin Işığı romanı da bir bakıma geçmişten bugüne uzanan anıların, yaşanmışlıkların ve sessizliklerin hikâyesi… Türkiye’nin farklı kültürel kimliklerinden birine mensup olmanın gündelik hayata yansıyan güçlüklerini, zaman zaman hissedilen tedirginlikleri, bekleyişleri ve bütün bunlara rağmen hayata tutunma çabasını ele alan bir tanıklık ve ortak hafıza hikâyesi. “İnsanın ölünce mezarlığını seçme şansının olmaması ne kadar kötü değil mi?” İşte bu temel soru etrafında şekilleniyor eser. Geçmişten bugüne uzanan kuşakların kapısını aralıyor. Bu coğrafyada farklı kimliklerle bir arada yaşamanın getirdiği deneyimlere, kimi zaman dile getirilemeyen duygulara ve tüm zorluklara rağmen sevmeyi sürdüren insanların iç dünyasına uzanıyor. Yalnızca bireysel bir aşkın ya da tek bir ailenin hikâyesi değil anlatılan. Farklı koşullar altında büyüyen insan topluluklarının ortak hafızası, yaşadıkları ve kırılganlıkları da var satır aralarında. Tarih kitaplarının her zaman yer veremediği insan hikâyelerini hatırlatırken en büyük direnişin hayatta kalmak ve sevgiden vazgeçmemek olduğunu da vurguluyor roman. Ne diyor, genellikle Amiel soyadıyla bilinen İsviçreli filozof, şair, eleştirmen ve akademisyen Henri-Frédéric Amiel: “Yazmak sanatı, hayatı incelemekle kazanılır.” Rafi Döker de yıllarca bunu yapmış. Hayatı incelemiş, insanları gözlemlemiş, yaşananları, yaşanamayanları, söylenenleri ve belki de söylenemeyenleri biriktirmiş. Sonra bütün bunları İki Gölgenin Işığı’nda buluşturmuş. Yolu artık bir aydınlık… “İnsanlar her ne kadar gün batımını izlemeyi sevseler de umutları her zaman güneşin aydınlatacağı yeni bir gündedir.” … “Independenta’nın köprü üstünde kaptan, sis düdüğünü çaldırdı. ‘Evriali rotasını değiştirmiyor…’ dedi telsiz operatörüne. ‘Belki farkında değillerdir.’ ‘Sis içinde farkında olmamak ölüm demektir.’” 15 Kasım 1979, saat 05.10, Haydarpaşa açıklarında… (Kitaptan)