Marmara Depremi "DEPREM NEDİR BİLİRİM" 17 AĞUSTOS 1999 KOCAELİ,DÜZCE,BOLU,GEMLİK,YALOVA, İSTANBUL... Ve...ADAPAZARI... Nusret Karaca

Marmara Depremi "DEPREM NEDİR BİLİRİM" 17 AĞUSTOS 1999 KOCAELİ,DÜZCE,BOLU,GEMLİK,YALOVA, İSTANBUL... Ve...ADAPAZARI... Nusret Karaca Saat.03'ü biraz geçmiş...Çocukluk anılarımı süsleyen yaz tatillerimizin vaz geçilmez mekânı...Dedelerimizin evleri! ve Adapazarı. Nasıl sevinirdik Haydarpaşa Garı'nda Adapazarı trenini gordüğümüzde... ... Bazen konuşamazsınız.."ŞİİR ACI'yı" da anlatır sizin kaleminizden..Henüz okula başlayacak bir çocuk ve yeni evlenmiş bir çift vardır yakınlarınızdan yitirdiğiniz. Yerle bir olmuş binalar,istasyondaki durmuş saat,çocukluk günlerinizde top oynadığınız orta mahalle''nin iç acıtan görüntüleri takılır objektifinize. Dedelerim,anneannem,babaannem,dayılarım,teyzelerim,yengelerim,kuzenlerim, halam,amcalarım... Taş plakta müzik...börekler...bahçedeki meyve ağaçları...kuyu...süt sağılan inekler..börekler.. Misafirliğe giderken bindiğimiz faytonlar... Öylesine bir yolculuk...Aniden çıkılan... birden. 17 Ağustos 1999...saat 03 ü biraz geçe... Ve sonrası GECE Gün Kâbus oldu çöktü Koca kentin üstüne Saat üçü biraz geçiyor Gecenin son karanlığı mı Sabahın ilk ışıkları mı Bilinmez Haykırışlar...Çığlıklar... Yürek durdu... Göz kapandı... Sesleri duyan var mı Söyleyin Gece gündüzle ne zaman kucaklaşır Ne zaman ayrılır Yaşam denen 'an' Araya sıkışan mıdır (Nusret Karaca) ... GAR Saat 03.03 Adapazarı Gar Sessizlik Gecenin son karanlığı Gündüzün ilk ışıklarına yakın Hangi son tren yanaşmıştı buraya Ve hangisiydi son ayrılan Karanlık ve aydınlık arasına sıkışmış yaşam Çocukluk anılarımı süsleyen demiryolları Haydarpaşa'dan başlayan dede evi yolculuğu Bizi bekleyen faytonların nal sesleri kulaklarımda Zaman geçmiş Şimdi elimde fotoğraf makinem Yine Adapazarı'ndayım Yine Gar'da Gözüm saate takılı Halâ 03.03 Yerle bir olmuş koca kent Etrafta yıkık,çökük binalar Yağmura karışıyor yanaklarımdan süzülen damlalar Anladım ki Demiryolları'yla da taşınırmış Göz yaşları (Nusret Karaca) AMCA! BEN BURADAYIM! Amca! Ben buradayım! Uzat elini Ne olur Bir tutunayım Sabah oldu mu amca Neden üzerim toz/toprak Neden uzun sürdü karanlık Bak! İşte bu da yanımda Bebeğim Ben iyiyim amca Bir yerim acımıyor Biraz yüreğim Bir yanım eksik sanki Amca! Ben buradayım! Annem? (Nusret Karaca) ... GÜN IŞIĞI Aslında Çok şey anlatır bu derin karanlık Uçsuz bucaksız tünel Üsteki beton Alttaki toz toprak Bir yerlerde saklı gün ışığı Araya sıkışmış beden Gelmekle gitmek arasında yeni gün Kar tanelerine mi karışmış göz yaşları Aslında Çok şey anlatır bu derin karanlık Lüks bina Şişkin cüzdan Yüksek ego Umursamaz duruş Kayıplarda Ya insan? O mu? Karanlıkta köşe kapmaca (Nusret Karaca)